fbpx
Connect with us

Yaşam

Hamileyken Kızamık Olursanız Ne Olur?

Published

on

Kızamık her yaş için tehlikeli olsa da bulaşmak riski yüksek bir virüs olduğundan hamileler için daha da tehlikelidir. Yakın zamanda bildirilen bir vakada 27 yaşında, daha önce aşı olmamış bir kadın hamileliğinin son 3 aylık döneminde kızamık virüsü kapıyor ve bebeğini acilen sezaryanla aldırmak zorunda kalıyor. BMJ Case Reports’un 9 Mayıs’taki haberine göre anne hastaneye kaldırıldığında kızamık olduğu bilinmiyordu ve doktorların doğru teşhisi koymaları 2 haftayı buldu. Kadın hastaneye yatırıldığı gün solunum sıkıntıları baş gösterdi. Jinekolog Jassimran Bansal açıklamasında solunum sorunlarının hamile kadınlarda daha ağır olduğunu çünkü bağışıklık sisteminin baskılandığını söyledi. Annenin durumu gittikçe kötüleşti ve solunum yolları çökmeye başladı. Annenin de bebeğin de hayatı tehlikeye girdiği için bebek sezaryenle alındı.

Hamilelik Sırasında Kızamık

Hastalığın ana belirtisi olan kızarıklıklar hamilelerde görülmediğinden hamilelik esnasında kızamığı teşhis etmek kolay olmayabilir. Kızarıklığın var olmayışının sebebi bilinmese de bağışıklık sistemindeki değişikliklerden kaynaklanıyor olabilir. Aslında kadının vücudunda orta derecede kızarıklık ve şişlik vardı ve doktorlara boğaz ağrısı ve ateşinin olduğunu söylemişti. Bu şişlikler elinde başlayıp yüzüne yayılmıştı. Ama bir insanın kızarıklığı olması mutlaka kızamık olduğu anlamına gelmez, diğer virüsler de buna sebep olabilir. Kadın hastaneye gittiğinde doktorlar başta grip gibi virüsleri düşündüler ve kızamık ihtimalini elediler çünkü hasta tipik işaretleri taşımıyordu ve İngiltere’de hamilelikte kızamık pek yaygın değil. Hastanın durumu gittikçe kötüleşti ve tipik kızamığın tipik yayılımında olduğu gibi kızarıklıklar göğsüne, karnına ve sırtına yayıldı.

Kızamık Teşhisi

Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezi’ nin açıklamasına göre hasta iyileştikten sonra solunum problemlerinin grip virüsünden kaynaklandığı tahmin edildi. Asıl teşhis ise hastanın eşi kızamık olmuş halde hastaneye gittiğinde konuldu. Eşi kızamık olduğu için hastaya da test yapılıyor ve onun da hasta olduğu açığa çıkyor. Neyseki bebeğin kızamık virüsüne sahip olmadığı görülüyor.

Hastanede geçen 3 haftanın ardından hasta ve bebeği taburcu oluyor. Annenin diğer 2 çocuğunun daha önceden kızamık aşısı olduğu öğrenildi. Amerikan Obstetrikçiler ve Jinekologlar Derneği’nin açıklamasına göre annenin kızamık aşısı olmasına gerek yok çünkü hastalığı geçirdiği için yeniden yakalanma riski çok düşük. Ayrıca dernek, hamilelikte kızamık geçirilmesinin solunum hastalıkları, prematüre doğum, düşük ya da düşük doğum ağırlığına sebep olabileceğini belirtti.

Editör / Yazar: Şeyma SÜRÜCÜ

Kaynak: https://www.livescience.com/65494-measles-while-pregnant.html

Yaşam

Et Yiyen Bakteriler Sınırsızca Plajlara Yayılabilir. İşte nedeni?

Published

on

Yeni bir rapora göre, okyanusta yaşayan “et yiyen bakteriler” iklim değişikliği nedeniyle daha önce bulunmadıkları plaj sularına yayılıyor olabilir. Rapor yazarları, Delaware ve New Jersey arasında yer alan Delaware Körfezi’nde ki suya ya da deniz ürünlerine maruz kalan insanlarda beş et yiyen bakteri enfeksiyonu vakasını açıkladı. Bu tür enfeksiyonlar, Delaware Körfezi ‘nde, Vibriovulnificus adı verilen hastalıktan sorumlu bakteri, Meksika Körfezi ‘ndekiler gibi daha sıcak suları tercih ettiğinden, nadir olarak görülmüştür. V. vulnificus, 55 derece Fahrenheit (13 santigrat derece) üzerindeki okyanus sularında yaşar. İnsanlara iki şekilde bulaşabilir: kirlenmiş deniz ürünleri tüketirlerse veya bakterileri içeren deniz suyu ile doğrudan temas eden açık bir yara varsa. V. vulnificus ile enfekte olmuş çoğu insan sadece hafif semptomlar geliştirse de bazı insanlar hayatı tehdit edici cilt veya kan dolaşımı enfeksiyonları geliştirir. V. vulnificus, deri ve kas dokusunu hızla tahrip eden nadir görülen “et yiyen” bir enfeksiyon olan nekrotizanfasiite neden olabilir.

Bu ampütasyonlara (1) ve hatta ölüme neden olabilir. Yazarlar, 2008’den 2016’ya kadar hastanelerinin, sadece bir V. vulnificus enfeksiyonu vakası gördüğüne dikkat çekti. Ancak 2017 ve 2018 yazlarında, bu sayı beş davaya sıçradı.Bu hastaların tümü, Delaware Körfezi ‘ne girmeye ya da bölgeden deniz ürünleri tüketmeye başlamıştı ve hastaların hepsinde nekrotizanfasiit(2) gelişti. Bir hasta öldü. Bir vakada, 46 yaşında bir erkek, bacağından küçük bir yara aldı. İki gün sonra, V. vulnificus’unneden olduğu bir enfeksiyon olduğu ortaya çıktı. Yaralı bacağının şişmesi ve kabarması gibi progresif ağrı geliştirdi. Ölü dokuyu bacağından çıkarmak için acil ameliyat olması gerekiyordu ve büyük yaraları onarmak için deri nakli gerekiyordu.

Başka bir durumda, 64 yaşında bir erkek, yengeçleri temizleyip yedikten sonra sağ elinde şiddetli şişlik ve sıvı dolu kabarcıklar geliştirdi. Acil cerrahi operasyon geçirmesine rağmen, anormal bir kalp krizi geliştirdi ve kısa sürede öldü. Delaware Körfezi’nden bir düzine yengeç yiyen 60 yaşında bir erkek, sağ bacağında bir şişlik geliştirdi. Bacağındaki baskıyı hafifletmek için ameliyat gerekiyordu. Ancak durumu kötüleşti ve diğer uzuvlarına yayıldı. Adam hayatta kalmasına rağmen doktorların sonunda dört uzvunu ampute etmesi gerekti.

Et-Yiyen Bakteriler Sınırsızca Plajlara Yayılabilir. İşte nedeni?

Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri’ne (CDC) göre, V. vulnificus ile nekrotizanfasiit enfeksiyonları genellikle sağlıklı bağışıklık sistemi olan kişilerde ortaya çıkmaz. İnsanlar, kronik karaciğer hastalığı veya bağışıklık sistemlerini zayıflatan başka koşullar varsa, V. vulnificus enfeksiyonları riski altındadır. Yeni raporda açıklanan beş vakadan üçünde hepatit B veya C, birinde diyabet vardı. V. vulnificus ile enfeksiyonu önlemek için, CDC açık yaraları olan kişilerin tuzlu su ile temas etmemelerini veya yaralarını su geçirmez bir bandajla örtmelerini önerir. CDC, hastalığa yakalanma olasılığını azaltmak için insanların çiğ veya az pişmiş kabuklu deniz ürünleri yemekten kaçınmaları gerektiğini de belirtti.

(1) Ampütasyon: Ampütasyon, bir organın tamamının ya da bir kısmının kesilip atılması.
(2) NekrotizanFasiit: Bakterilerin yol açtığı bir enfeksiyon. Kısa sürede deri, yağ ve kasları örten dokuyu yok edebiliyor. Hastalığa bazen “et yiyen bakteri” de deniyor.

Çeviri: Ülkü Güngör

Kaynak: https://www.livescience.com/65731-flesh-eating-bacteria-spreading-climate-change.html

Continue Reading

Yaşam

Kabakulak: Son Derece Bulaşıcı, Kolayca Önlenebilir Bir Hastalık

Published

on

Kabakulak Paramyxovirus aile cinsi olan Rubulavirus türüne göre bir hastalığa neden olur. Viralenfeksiyonun nedenleri alt tükrük bezleri ve çene arkasının kabarması, çene kabarması, hassas ve şişkin yanaklardır. Hastalık son derece bulaşıcı fakat bir aşı ile kolaylıkla önlenebilir. U.S. ‘de 1 Ocak – 29 Mart 2019, Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezi (CDC) 426 kabakulak enfeksiyonunu rapor etmiştir. Kabakulak diğer hastalıklarla karşılaştırıldığında aşılarla kolaylıkla kontrol edilebilir. Örneğin, su çiçeği 3.5 milyondan daha fazla vaka her yıl U.S. ’de rapor edilir. Kabakulağın sağlık açısından ciddi etkileri olabilir, erkekler için kalıcı kısırlık, çocuk düşürme, işitme kaybı, burun iltihabı, menenjit, pankreatit veya kalp problemleri gibi. Bu komplikasyonlar muhtemelen daha çok gençleri ve küçük çocukları etkiler.

Kabakulak Belirtileri ve Tedavisi

Bu kabakulak belirtileri doğrudan görülmez. CDC’ye göre bu tipik hastalık semptomlerının ortaya çıkması 2 haftayı bulabilir, 12 ve 25 gün arasında enfeksiyon gözlenebilir. En bariz kabakulak semptomu şişmiş tükrük bezleri sonucu şişen yanaklarıdır. Ek olarak, Mayo Clinic’e göre şişme, yüz ağrısına, ateşe, baş ağrısına, zayıflığa, yorgunluk ve iştah kaybına neden olabilir. Virüs, ilk semptomlarının ortaya çıkmasından sonraki 9 gün boyunca tükrük yoluyla kolayca yayılabilir. Bu öksürmek, hapşırmak veya kontamine olmuş eşyaları paylaşmak virüsü yayabilir. Salgınlar, kolejler, okullar, camiler veya iş yerleri gibi birbirleriyle yakın temas içinde olan çok sayıda insanın olduğu alanlarda ortaya çıkmaya eğilimlidir.

Hastalık çok bulaşıcı olduğu için semptomları olan kişiler hemen tıbbi yardım almaları gerekir. Cleveland Clinic’e göre kabakulak için bir tedavi yok sadece bağışıklık sistemi virüsü yenene kadar semptomların tedavisi yoktur. Bol miktarda sıvı içmek, ağrı için reçetesiz ilaçlar kullanmak ve yüzün şişmiş bölgelerine buz veya sıcak kompresler koymak, rahatlamaya yardımcı olabilir.

Önlenmesi

Amerika Birleşik Devletleri ilk kabakulak aşılama programına 1967 yılında başlamıştır. CDC’ye göre, her yıl ABD’de yaklaşık 186.000 kabakulak vakası rapor edilmiştir. 1986’da iki doz kabakulak-kızamık (MMR) aşılama programı başlatıldı. Çoğu sanayileşmiş ülke de kabakulak aşılarını aşı programlarına dâhil ediyor. Çocuklar ilk aşı dozlarını 12 ila 15 aylıkken, ikinci dozlarını 4 ila 6 yaşlarında almalıdır. Bir birey ne kadar çok doz alırsa aşı o kadar etkili olur. CDC’ye göre iki doz hastalığa yakalanma olasılığını yüzde 88 oranında düşürürken sadece bir doz alan kişinin enfeksiyon kapma olasılığı ise yüzde 78 azalmıştır. İki doz MMR programı uygulandıktan sonra kabakulak vakaları yüzde 99’dan daha fazla azalmıştır. O zamandan beri yılda sadece birkaç yüz vaka bildirildi.

Bununla birlikte vakaların sayısı 2006’dan bu yana artmaktadır. Bazı uzamanlar, artışın önleme hareketi nedeniyle ve aşıların dokunulmazlığının on yıldan sonra yıpranmasından dolayı ebeveynlerin çocuklarını aşılamamayı seçmelerinden kaynaklandığına inanmaktadır. Güney Nassau Toplulukları Hastanesi’ndeki enfeksiyöz bir hastalık uzmanı ve epidemiyolog olan Dr. AaronGlatt, ‘Ne yazık ki kabakulak yeniden yaygınlaşıyor çünkü küçük ve öenmli ölçüde kendisine ve diğer önemli virüs hastalıklarına karşı aşılamayan bireyler var.’ dedi. Uzmanlar, çocuk olarak iki doz alan ancak bir salgın meydana gelebileceği bir alanda olan herkese üçüncü bir MMR aşısı önerisi bulunmaya başladı. Glatt, ‘ Daha iyi bir eğitim ile bu aşıların güvenliğinin, etkinliğinin anlaşılması daha iyi sonuçlar ve önlenebilir bu ciddi viralenfeksiyonların daha az olmasıyla sonuçlanacağını belirtti.’

Editör / Yazar: İsmail DAL

Kaynak: https://www.livescience.com/65315-mumps.html

Continue Reading

Bilim

Kafataslarında Neden Bu Kadar Çok Kemik Var?

Published

on

Kafanda kaç tane kafatası kemiği var? Hayvan kafataslarını, kafatasının üst bölgesi ve alt çene olarak iki kemikten oluştuğunu tahmin edebilirsiniz. Ama kafatasları aslında beklediğinizden çok daha fazla kemiğe sahip karmaşık bir yapıdır. Bazı hayvanların küçükken kafataslarında fazlaca kemik bulunur ve bu kemikler canlı olgunlaştıkça, birbirine kaynayarak bütünleşmeye başlar. Bazı hayvanlar ise yetişkinlik döneminde olmasına rağmen kafatasında fazlaca kemiğe sahiptir. Peki, kafataslarında neden bu kadar çok kemik var ve en çok kemik hangi hayvanlarda bulunur? Ulusal Biyoteknoloji Bilgi Merkezi ‘ne (NCBI) göre insan kafatası kemikleri anatomisinde kafataslarında 8 kraniyal kemik (kafa kubbesini oluşturan kemik) ve 14 yüz kemikleri olarak toplam 22 kemik vardır.

Ohio Üniversitesi Laboratuvarı ‘ndaki araştırmacılar ve Witmer, dağıtılmayan bir timsah kafatasının fotoğrafını Twitter ’da paylaşarak şaşırtıcı bir kemik sayısı olduğunu söyledi. Timsah kafataslarında yaklaşık olarak 53 kemik bulunur. Memeli fetüsler, gelişimlerine göre kemik sayılarında farklılık göstermekte olup kafatasında yaklaşık olarak ortalama 43 kemik bulunur. Karada yaşayan omurgalıların ise çoğu 22 adet kemiği olan oldukça muhafazakâr bir kafatası morfolojisine sahiptir.

Oregon Devlet Üniversitesindeki Su Ürünleri ve Yaban Hayatı Anabilim Dalında balık profesörü olan BrianSidlauskas, en fazla kafatası kemiğinde 156 kemik bulunan soyu tükenmiş bir balık fosilinde bulunduğunu söyledi. Ohio Üniversitesi Biyomedikal Bilimler Bölümü ile paleontoloji profesörü LarryWitmer, omurgalı kafataslarındaki kemiklerin sayısı, birbirine nasıl bağlandıkları ve birbirleriyle kaynaşma şekli çeşitlilik göstermektedir. Bu çeşitlilik kafatasının hayvan tarafından nasıl vene kadar esnek kullanıldığını yansıtabildiğini söyledi.

kafatasının esnekliği – Kredi : Ohio Üniversitesi ‘nde Witmer Lab

Örneğin balıklar hareketli bir kafatasına sahiptir çünkü diğer pek çok omurgalıdan daha fazla kafatası kemiği ve daha az füzyonu vardır. Balıkların diğer hayvanlarla paylaştığı kafatası kemiklerine ek olarak solungaçlarını kaplayan dört tane kaynaşmış kemikleri de vardır. Hayvanlar milyonlarca yıl boyunca geliştikçe, bazı kafatası kemikleri büyümüş bazıları küçülmüş, bazıları kaynaşmış ve bazıları tamamen kaybolmuştur. Witmer”farklı gruplar arasında kemik sayısındaki bu değişkenlik zengin evrim dokusunu gösteren büyüleyici bir şeydir” dedi.

Editör / Yazar: Seval ÖZGÜR

Kaynak: https://www.livescience.com/65720-bones-in-animal-skulls.html

Continue Reading

Öne Çıkanlar