fbpx
Connect with us

Yaşam

Korkutucu Bir Vaka, Boynumuzu Kütletmenin Neden Bizi Öldürebileceğini Gösteriyor

Published

on

Josh Hader’ in boynu yine onu rahatsız etmekteydi.Birkaç haftadır bu durum keyfini kaçırmakta ve son zamanlarda hafif bir gerinmenin kendisin rahatlama sağlayabileceğini düşünmekteydi. 28 yaşındaki genç, Washington Post’a “Boynumu gerdim” demiş ve “muhtemelen yapmam gerekenden daha fazla elimle boynuma baskı uygular uygulamaz, bir çıt sesi duydum” şeklinde eklemiştir. Bir saatten daha kısa bir süre sonra Hader, hastanenin acil servisinde yürüyemeyen ve doktorların kendisine dedikleri, boynundaki pıhtıyı oluşturan atardamarındaki bir yırtığın neden olduğu “büyük bir inme” nedeni ile çektiği acıdan muzdarip olacaktı. Hader’ i tedavi eden Oklahoma City’ deki Mercy Hastanesi’ nden bir doktor olan VanceMcCollom, bu hafta KOCO ‘ya verdiği demeçte, bu durum hakkında “Ölebilirdi” demiştir. McCollom, Hader’ in boynundaki en önemli arterlerden biri olan, boyun içinden beyne ulaşan vertebral arterini yırttığını söylemiştir. İnme(Felç) nöroloğu olan Kazuma Nakagawa,The Post’a verdiği demeçte; bir vertebral arter yırtılmasının veya diseksiyonunun, 20′ li veya 30′ lu yaşlarda gençleri etkileyebilecek felçlere neden olduğu ve kişinin sağlığında bu konuda yapılacak bir şey olamadığı bilinen bir durumdur, demiştir.

Aynı zamanda Queagaulu’dakiQueen’s Tıp Merkezi’ndeki Kapsamlı İnme Merkezinin tıbbi direktörü olan Nakagawa, boyun kütletmesinin yırtılmaya yol açması nadir olsa da, duyulmamış bir şey değildir, demiş ve “İnsanların sadece ani boyun ağrısının potansiyel olarak inmenin başlangıç noktası olabileceğini bilmeleri gerekiyor” diye sözlerine devam etmiştir. 14 Mart’ta Hader, boynundaki tanıdık acıyı hissettiğinde ve onu hafifletmeye çalıştığı zaman Oklahoma, Guthrie’ deki evinde çalıştığını aktarmıştır. “Boynumu sağa sola çevirirken elimden geldiğince çıt-çat sesleri çıkarmamaya çalışıyordum” demiştir. “Ancak birden kütletmesi ile sona erdi.” Kütleme sesini duyduktan hemen sonra, Hader’ in sol tarafı uyuşmaya başlamıştı. Hader, eski bir polis memuru olarak yaşadığı deneyimlerden yola çıkarak, yüz felci olup olmadığını görmek için hızlı bir şekilde kontrol ettiğini söylemiştir. Yüzündeki kasların hepsi iyi çalışıyormuş gibi göründüğü için bir sinir sıkışıklığı olduğu sonucuna varmış ve birkaç buz torbası alması gerektiğini düşünmüştü ancak Hader, o an bir şeylerin çok yanlış olduğunu fark ettiğini söylemiştir.

“Mutfağa yürürken, kelimenin tam anlamıyla sadece 45 derecelik bir açıyla yürüyebiliyordum” demiştir. “Kelimenin tam anlamıyla düz yürüyemedim ve neredeyse tam soluma doğru yürüyordum.” Birkaç dakika sonra, kayınpederinin onu hastaneye götürmek için gelmesi gerektiğine değinmiş ve Hader, bu arada durumunun ciddi bir şekilde kötüleştiğini söylemiştir. Yaklaşık yarım saat uzaklıktaki acil servise geldiklerinde ise Haderartık hiç yürüyemiyordu ve tekerlekli sandalyeye ihtiyacı vardı. BT taraması ndan sonra beyninde kanama olmadığını belirten Hader, doktorun felç geçirdiğini ve kan pıhtılarını çözen doku plazminojenaktivatörü veya tPA olarak bilinen bir ilacı alması gerektiğini söylemiştir. Hader, “Orada oturduğumu ve doktoru duyduğumu, tPA’yı uygulamak için 12 dakika geçirdiklerini duyduğumu hatırlıyorum” demiştir. “İşte o zaman her şey dank etti.”“Hala inanmak istemiyordum. Fakat ‘Hayır, bu şu an oluyor’ der gibi her şey başıma çöktü” diye sözlerine devam etmiştir.Eşi Rebecca, The Post’a, kocasının felç geçirdiğine inanamadığını söylemiş ayrıca ona her zaman boynunu kütletmemesi gerektiğini söylediğini belirtmiştir.

“Bunun başka bir şey olması gerektiğini düşündüm” demiştir. “Çok genç. Çok garipti. Hastaneye kadar süren bütün yol boyunca, felç olmasını dışında tutarak hep farklı olasılıklar düşündüm.”
Hader, rehabilitasyon merkezine bırakılmadan önce, birkaç gün boyunca yoğun bakım ünitesinde kaldığı Mercy Hastanesine nakil edildiğini söylemiştir. “Çok korkmuştum,” demiştir. Rebecca Hader. “O, öleceğinden asla endişe etmediğini söylüyor.Ancak ben tamamen, öleceği için endişeleniyordum.” Hader sadece hayatta kalmakla kalmamış aynı zamanda fizyoterapinin de yardımıyla ayaklarının üzerinde durup birkaç hafta içinde yürümeye başlamıştır. “Son iki hafta boyunca, evin etrafında çok daha fazla yardım edebildim, düzenli ev işleri yaparak ya da bir ve beş yaşındaki çocuklarımızla ilgilenmeye yardımcı oldum” demiştir. “Ondan önce, tamamen yararsızdım.” Hader, bilişsel veya konuşma kabiliyetini kaybetmemiş olmasına rağmen, diğer kalıcı semptomların yanı sıra hala denge sorunları, sol kolunu kontrol etmekte zorluk çekme ve sağ kolunda ve bacağında duyum eksikliği olduğunu belirtmiştir.

Nakagawa, Hader’ in durumunun çok daha kötü olabileceğini söylemiş ve Hader’ in yaşadığı inme türünden bahsederken “Bu tip inmeler aslında çok ölümcül,” demiştir. Nakagawa, boynundaki vertebral arterlerin, beyinde kanla temasa geçilmesinde kritik rol oynayan baziler arter haline gelmesi için beyinde birleşiyor, demiş ve “Beyin sapı, beynin kalbi ve ruhu. Onsuz, beynimiz çalışmaz” eklemiştir. Eğer vertebral arterdeki bir yırtık baziler arteri etkilerse, Nakagawa inmenin ölümcül olabileceğini, komaya neden olabileceğini veya bir kişiyi kalıcı vejetatif bir durumda bırakabileceğini söylemiştir. CBS haber kanalının raporuna göre; 2016 yılında, 34 yaşındaki model Katie May, boynunda sıkışmış bir sinir için masöre gittikten sonra felçten ölmüştür. Huff Post’a göre yapılan otopside, May’ın vertebral arterinin “boyun masajı” sonucu parçalandığını bulmuştur. Hader, durumunun, sadece birkaç hafta önce bir vasküler uzmanı ziyaret ettikten sonra ne kadar korkunç olabileceğini öğrendiğini söylemiştir.

Hader, ‘Doktor, parmaklarını birbirine çok yaklaştırdı ve bana ” Komaya işte bu kadar yakındın “dedi’ şeklinde açıklamıştır. JoshHader da eşi de, boyun çatlamasının felce neden olabileceğini asla bilmediklerini söylemişlerdir. Nakagawa birkaç vakayla karşılaştığını ancak bunun nadir bir olay olduğunu belirtmiştir. İnme topluluğundaki uzmanlar hala kütletme esnasında, bütün insanlarda bu olay gerçekleşmezken neden bazı insanların arterlerinde yırtılma görüldüğünü bilmeseler de, kan damarlarının duvarlarının kişiden kişiye farklılık gösteren ve dayanıklılığın bu duvarlarınsağlamlığı ile bir ilgisi olabileceğine dair ‘içlerinde bir his’ var. Nakagawa’ ya göre, ‘Zamanın neredeyse yüzde 99.9’unda boynunuzukütletiyorsunuz ve bunda bir sıkıntı yok’
Ancak Hader, boyun kütletme günlerinin sona erdiğini söylemiştir. “Hala arada bir dürtüyle uyanıyorum ve kendimi kütletmemek için durdurmak zorundayım. Bu hala benim için bir mücadele, ama kesinlikle ve kesinlikle artık boynumu kütletmek istemiyorum” demiştir.

Editö / Yazar: Zeynep Erva Şahin

Kaynak : https://www.sciencealert.com/terrifying-case-study-shows-why-popping-your-neck-could-actually-kill-you?perpetual=yes&limitstart=1

Advertisement
Click to comment

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yaşam

Et-Yiyen Bakteriler Sınırsızca Plajlara Yayılabilir. İşte nedeni?

Published

on

Yeni bir rapora göre, okyanusta yaşayan “et yiyen bakteriler” iklim değişikliği nedeniyle daha önce bulunmadıkları plaj sularına yayılıyor olabilir. Rapor yazarları, Delaware ve New Jersey arasında yer alan Delaware Körfezi’nde ki suya ya da deniz ürünlerine maruz kalan insanlarda beş et yiyen bakteri enfeksiyonu vakasını açıkladı. Bu tür enfeksiyonlar, Delaware Körfezi ‘nde, Vibriovulnificus adı verilen hastalıktan sorumlu bakteri, Meksika Körfezi ‘ndekiler gibi daha sıcak suları tercih ettiğinden, nadir olarak görülmüştür. V. vulnificus, 55 derece Fahrenheit (13 santigrat derece) üzerindeki okyanus sularında yaşar. İnsanlara iki şekilde bulaşabilir: kirlenmiş deniz ürünleri tüketirlerse veya bakterileri içeren deniz suyu ile doğrudan temas eden açık bir yara varsa. V. vulnificus ile enfekte olmuş çoğu insan sadece hafif semptomlar geliştirse de bazı insanlar hayatı tehdit edici cilt veya kan dolaşımı enfeksiyonları geliştirir. V. vulnificus, deri ve kas dokusunu hızla tahrip eden nadir görülen “et yiyen” bir enfeksiyon olan nekrotizanfasiite neden olabilir.

Bu ampütasyonlara (1) ve hatta ölüme neden olabilir. Yazarlar, 2008’den 2016’ya kadar hastanelerinin, sadece bir V. vulnificus enfeksiyonu vakası gördüğüne dikkat çekti. Ancak 2017 ve 2018 yazlarında, bu sayı beş davaya sıçradı.Bu hastaların tümü, Delaware Körfezi ‘ne girmeye ya da bölgeden deniz ürünleri tüketmeye başlamıştı ve hastaların hepsinde nekrotizanfasiit(2) gelişti. Bir hasta öldü. Bir vakada, 46 yaşında bir erkek, bacağından küçük bir yara aldı. İki gün sonra, V. vulnificus’unneden olduğu bir enfeksiyon olduğu ortaya çıktı. Yaralı bacağının şişmesi ve kabarması gibi progresif ağrı geliştirdi. Ölü dokuyu bacağından çıkarmak için acil ameliyat olması gerekiyordu ve büyük yaraları onarmak için deri nakli gerekiyordu.

Başka bir durumda, 64 yaşında bir erkek, yengeçleri temizleyip yedikten sonra sağ elinde şiddetli şişlik ve sıvı dolu kabarcıklar geliştirdi. Acil cerrahi operasyon geçirmesine rağmen, anormal bir kalp krizi geliştirdi ve kısa sürede öldü. Delaware Körfezi’nden bir düzine yengeç yiyen 60 yaşında bir erkek, sağ bacağında bir şişlik geliştirdi. Bacağındaki baskıyı hafifletmek için ameliyat gerekiyordu. Ancak durumu kötüleşti ve diğer uzuvlarına yayıldı. Adam hayatta kalmasına rağmen doktorların sonunda dört uzvunu ampute etmesi gerekti.

Et-Yiyen Bakteriler Sınırsızca Plajlara Yayılabilir. İşte nedeni?

Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri’ne (CDC) göre, V. vulnificus ile nekrotizanfasiit enfeksiyonları genellikle sağlıklı bağışıklık sistemi olan kişilerde ortaya çıkmaz. İnsanlar, kronik karaciğer hastalığı veya bağışıklık sistemlerini zayıflatan başka koşullar varsa, V. vulnificus enfeksiyonları riski altındadır. Yeni raporda açıklanan beş vakadan üçünde hepatit B veya C, birinde diyabet vardı. V. vulnificus ile enfeksiyonu önlemek için, CDC açık yaraları olan kişilerin tuzlu su ile temas etmemelerini veya yaralarını su geçirmez bir bandajla örtmelerini önerir. CDC, hastalığa yakalanma olasılığını azaltmak için insanların çiğ veya az pişmiş kabuklu deniz ürünleri yemekten kaçınmaları gerektiğini de belirtti.

(1) Ampütasyon: Ampütasyon, bir organın tamamının ya da bir kısmının kesilip atılması.
(2) NekrotizanFasiit: Bakterilerin yol açtığı bir enfeksiyon. Kısa sürede deri, yağ ve kasları örten dokuyu yok edebiliyor. Hastalığa bazen “et yiyen bakteri” de deniyor.

Çeviri: Ülkü Güngör

Kaynak: https://www.livescience.com/65731-flesh-eating-bacteria-spreading-climate-change.html

Continue Reading

Yaşam

Kabakulak: Son Derece Bulaşıcı, Kolayca Önlenebilir Bir Hastalık

Published

on

Kabakulak Paramyxovirus aile cinsi olan Rubulavirus türüne göre bir hastalığa neden olur. Viralenfeksiyonun nedenleri alt tükrük bezleri ve çene arkasının kabarması, çene kabarması, hassas ve şişkin yanaklardır. Hastalık son derece bulaşıcı fakat bir aşı ile kolaylıkla önlenebilir. U.S. ‘de 1 Ocak – 29 Mart 2019, Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezi (CDC) 426 kabakulak enfeksiyonunu rapor etmiştir. Kabakulak diğer hastalıklarla karşılaştırıldığında aşılarla kolaylıkla kontrol edilebilir. Örneğin, su çiçeği 3.5 milyondan daha fazla vaka her yıl U.S. ’de rapor edilir. Kabakulağın sağlık açısından ciddi etkileri olabilir, erkekler için kalıcı kısırlık, çocuk düşürme, işitme kaybı, burun iltihabı, menenjit, pankreatit veya kalp problemleri gibi. Bu komplikasyonlar muhtemelen daha çok gençleri ve küçük çocukları etkiler.

Kabakulak Belirtileri ve Tedavisi

Bu kabakulak belirtileri doğrudan görülmez. CDC’ye göre bu tipik hastalık semptomlerının ortaya çıkması 2 haftayı bulabilir, 12 ve 25 gün arasında enfeksiyon gözlenebilir. En bariz kabakulak semptomu şişmiş tükrük bezleri sonucu şişen yanaklarıdır. Ek olarak, Mayo Clinic’e göre şişme, yüz ağrısına, ateşe, baş ağrısına, zayıflığa, yorgunluk ve iştah kaybına neden olabilir. Virüs, ilk semptomlarının ortaya çıkmasından sonraki 9 gün boyunca tükrük yoluyla kolayca yayılabilir. Bu öksürmek, hapşırmak veya kontamine olmuş eşyaları paylaşmak virüsü yayabilir. Salgınlar, kolejler, okullar, camiler veya iş yerleri gibi birbirleriyle yakın temas içinde olan çok sayıda insanın olduğu alanlarda ortaya çıkmaya eğilimlidir.

Hastalık çok bulaşıcı olduğu için semptomları olan kişiler hemen tıbbi yardım almaları gerekir. Cleveland Clinic’e göre kabakulak için bir tedavi yok sadece bağışıklık sistemi virüsü yenene kadar semptomların tedavisi yoktur. Bol miktarda sıvı içmek, ağrı için reçetesiz ilaçlar kullanmak ve yüzün şişmiş bölgelerine buz veya sıcak kompresler koymak, rahatlamaya yardımcı olabilir.

Önlenmesi

Amerika Birleşik Devletleri ilk kabakulak aşılama programına 1967 yılında başlamıştır. CDC’ye göre, her yıl ABD’de yaklaşık 186.000 kabakulak vakası rapor edilmiştir. 1986’da iki doz kabakulak-kızamık (MMR) aşılama programı başlatıldı. Çoğu sanayileşmiş ülke de kabakulak aşılarını aşı programlarına dâhil ediyor. Çocuklar ilk aşı dozlarını 12 ila 15 aylıkken, ikinci dozlarını 4 ila 6 yaşlarında almalıdır. Bir birey ne kadar çok doz alırsa aşı o kadar etkili olur. CDC’ye göre iki doz hastalığa yakalanma olasılığını yüzde 88 oranında düşürürken sadece bir doz alan kişinin enfeksiyon kapma olasılığı ise yüzde 78 azalmıştır. İki doz MMR programı uygulandıktan sonra kabakulak vakaları yüzde 99’dan daha fazla azalmıştır. O zamandan beri yılda sadece birkaç yüz vaka bildirildi.

Bununla birlikte vakaların sayısı 2006’dan bu yana artmaktadır. Bazı uzamanlar, artışın önleme hareketi nedeniyle ve aşıların dokunulmazlığının on yıldan sonra yıpranmasından dolayı ebeveynlerin çocuklarını aşılamamayı seçmelerinden kaynaklandığına inanmaktadır. Güney Nassau Toplulukları Hastanesi’ndeki enfeksiyöz bir hastalık uzmanı ve epidemiyolog olan Dr. AaronGlatt, ‘Ne yazık ki kabakulak yeniden yaygınlaşıyor çünkü küçük ve öenmli ölçüde kendisine ve diğer önemli virüs hastalıklarına karşı aşılamayan bireyler var.’ dedi. Uzmanlar, çocuk olarak iki doz alan ancak bir salgın meydana gelebileceği bir alanda olan herkese üçüncü bir MMR aşısı önerisi bulunmaya başladı. Glatt, ‘ Daha iyi bir eğitim ile bu aşıların güvenliğinin, etkinliğinin anlaşılması daha iyi sonuçlar ve önlenebilir bu ciddi viralenfeksiyonların daha az olmasıyla sonuçlanacağını belirtti.’

Editör / Yazar: İsmail DAL

Kaynak: https://www.livescience.com/65315-mumps.html

Continue Reading

Bilim

Kafataslarında Neden Bu Kadar Çok Kemik Var?

Published

on

Kafanda kaç tane kafatası kemiği var? Hayvan kafataslarını, kafatasının üst bölgesi ve alt çene olarak iki kemikten oluştuğunu tahmin edebilirsiniz. Ama kafatasları aslında beklediğinizden çok daha fazla kemiğe sahip karmaşık bir yapıdır. Bazı hayvanların küçükken kafataslarında fazlaca kemik bulunur ve bu kemikler canlı olgunlaştıkça, birbirine kaynayarak bütünleşmeye başlar. Bazı hayvanlar ise yetişkinlik döneminde olmasına rağmen kafatasında fazlaca kemiğe sahiptir. Peki, kafataslarında neden bu kadar çok kemik var ve en çok kemik hangi hayvanlarda bulunur? Ulusal Biyoteknoloji Bilgi Merkezi ‘ne (NCBI) göre insan kafatası kemikleri anatomisinde kafataslarında 8 kraniyal kemik (kafa kubbesini oluşturan kemik) ve 14 yüz kemikleri olarak toplam 22 kemik vardır.

Ohio Üniversitesi Laboratuvarı ‘ndaki araştırmacılar ve Witmer, dağıtılmayan bir timsah kafatasının fotoğrafını Twitter ’da paylaşarak şaşırtıcı bir kemik sayısı olduğunu söyledi. Timsah kafataslarında yaklaşık olarak 53 kemik bulunur. Memeli fetüsler, gelişimlerine göre kemik sayılarında farklılık göstermekte olup kafatasında yaklaşık olarak ortalama 43 kemik bulunur. Karada yaşayan omurgalıların ise çoğu 22 adet kemiği olan oldukça muhafazakâr bir kafatası morfolojisine sahiptir.

Oregon Devlet Üniversitesindeki Su Ürünleri ve Yaban Hayatı Anabilim Dalında balık profesörü olan BrianSidlauskas, en fazla kafatası kemiğinde 156 kemik bulunan soyu tükenmiş bir balık fosilinde bulunduğunu söyledi. Ohio Üniversitesi Biyomedikal Bilimler Bölümü ile paleontoloji profesörü LarryWitmer, omurgalı kafataslarındaki kemiklerin sayısı, birbirine nasıl bağlandıkları ve birbirleriyle kaynaşma şekli çeşitlilik göstermektedir. Bu çeşitlilik kafatasının hayvan tarafından nasıl vene kadar esnek kullanıldığını yansıtabildiğini söyledi.

kafatasının esnekliği – Kredi : Ohio Üniversitesi ‘nde Witmer Lab

Örneğin balıklar hareketli bir kafatasına sahiptir çünkü diğer pek çok omurgalıdan daha fazla kafatası kemiği ve daha az füzyonu vardır. Balıkların diğer hayvanlarla paylaştığı kafatası kemiklerine ek olarak solungaçlarını kaplayan dört tane kaynaşmış kemikleri de vardır. Hayvanlar milyonlarca yıl boyunca geliştikçe, bazı kafatası kemikleri büyümüş bazıları küçülmüş, bazıları kaynaşmış ve bazıları tamamen kaybolmuştur. Witmer”farklı gruplar arasında kemik sayısındaki bu değişkenlik zengin evrim dokusunu gösteren büyüleyici bir şeydir” dedi.

Editör / Yazar: Seval ÖZGÜR

Kaynak: https://www.livescience.com/65720-bones-in-animal-skulls.html

Continue Reading

Öne Çıkanlar