fbpx
Connect with us

Arkeoloji

Prof. Özdoğan: Avrupa kültürünün temeli Çatalhöyük

Published

on

“Avrupa kültürünün temeli Çatalhöyük’tür” tezini savunan Prof. Dr. Mehmet Özdoğan, “Göçlerle, kültürel etkilerle, kız alıp vermeyle Avrupa’yla bir etkileşim olduğu belliydi. DNA sonuçları arkeolojik bilimsel verileri teyit etti” dedi. Polonya Ulusal Bilim Merkezi (Polish National Science Center) tarafından verilen destekle gerçekleşen çalışma, ‘Antik Mitokondriyal Genomlar Çatalhöyük Halkı Gömülerinde Annelik Akrabalıklarının Yokluğunu ve Genetik Yakınlıklarını Açıklıyor’ başlığıyla genetik dergisi Genes’te yayımlandı. iki Türk bilim insanı nın da yer aldığı araştırma ilginç sonuçlar ortaya çıkardı. Araştırmada “Çatalhöyük sakinlerinin diğer Orta Anadolu Neolitik bireyleriyle genetik yakınlıkları bu grubun, Marmara bölgesinden gelen Neolitik, Yakın Doğu Orta Neolitik ve Kalkolitik popülasyonlarıyla yakından ilişkili olduğunu göstermektedir. Bu sonuçlar Neolitik’in yayılışıyla ilgili genel kabul görmüş göç yönünü desteklemektedir” denildi.

Yıllardır “Avrupa kültürünün temeli Çatalhöyük’tür” tezini savunan Prof. Dr. Mehmet Özdoğan şunları söyledi: “Arkeolojik çalışmalarla bu durumu daha önce belirlemiştik. Söylediklerimiz safsata değil bilimsel verilerdi. Göçlerle, kültürel etkilerle, kız alıp vermeyle Avrupa’yla bir etkileşim olduğu belliydi. DNA araştırmaları genişledikçe iyice netleşmeye başladı. DNA sonuçları arkeolojik bilimsel verileri teyit etti. Göç dalgası M.Ö. 7400’lerde başladı binlerce yıl devam etti.”

Geçtiğimiz günlerde açıklanan ve BBC’ye haber olan başka bir DNA araştırmasıyla da ‘‘ Stonehenge anıtını Anadolu’dan gelen göçmenlerin inşa ettiği’ ileri sürülmüştü.

Anaerkil Mi Ataerkil Mi?

Araştırmayla ayrıca ‘ Çatalhöyük’ te anaerkil bir toplum hâkimdi’ fikri şimdilik çürümüş oldu. Neolitik yani insanların yerleşik hayata geçip tarıma başladığı dönemde, insan topluluklarının anaerkil olduğunu ve Ana Tanrıça’ya taptıklarını düşünenlerin sayısı azımsanmayacak kadar fazla. Çatalhöyük’te 2016’da bulunan ‘Ana Tanrıça’ heykeli bir çeşit tanrıça inancına ait olma fikrini güçlendirdi ve bunun bir kanıt olduğu yönünde fikirler ortaya atıldı. Çatalhöyük halkının, ölülerini bir sepet içinde evlerine gömdüklerini ortaya çıkaran eski Kazı Başkanı Prof. İan Hodder, “Toprağın yapısından dolayı günümüze kadar gelebilen iskeletler, bize birçok konuda bilgi veriyor. Kemiklerde yapılacak DNA testleri, toplumun anaerkil mi yoksa ataerkil mi olduğunu da ortaya çıkaracak” diyordu.

Çatalhöyük’te aynı evde gömülü olan 10 mezarda yapılan DNA araştırmasında akrabalık ilişkisi tespit edilemedi. Anne tarafından farklı soylardan geldikleri değerlendiriliyor. Mezarda diş ve kemik fenotiplerine göre biyolojik yakınlığı olan bireylerin, birçok ayrı binaya yayılmış olduğu görünüyor. Bu sonuçlarla Çatalhöyük’te anaerkil toplum fikrinin yeni araştırmalar çıkana kadar çürütüldüğü belirtiliyor.

Yeni Araştırma Başladı

Araştırmanın içinde yer alan Prof. Dr. Mehmet Somel, Çatalhöyük’te AB destekli yeni bir proje başlattıklarını ve DNA çalışmalarını çok yönlü olarak araştırdıklarını söyledi. Prof. Somel şöyle konuştu:

“Bu araştırmanın iki sonucu var. Evler içinde birkaç farklı birey birbiriyle anne olarak akraba mı? Yöntem sadece anne akrabalığı üzerine kuruluydu. Anne soy üzerinden akrabalık olmadığı bu projeyle ortaya çıktı. Ataerkil olabilir mi araştırmasını şimdi biz ODTÜ ve Hacettepe Üniversiteleri olarak AB destekli bir projeyle yürütüyoruz. 5 yıl sürecek proje. Baba soy üzerinden inceleyeceğiz. Diğer yandan Avrupa tarım kültürü topluluklarının Anadolu ve Ege’den yayıldığını genetik veriler bize söylüyor.”

8 Bilim İnsanının İmzasını Taşıyor

Genes dergisinde mart ayında yayımlanan araştırma, Polonya’daki Adam Mickiewicz Üniversitesi Arkeoloji Enstitüsü’nden Maciej Chyleńsk ve Arkadiusz Marciniak, Moleküler Biyoloji Teknikleri Laboratuvarı Biyoloji Fakültesi’nden Mirosława Dabert ile Biyoloji Fakültesi, Evrimsel Biyoloji, Antropoloji Enstitüsü’nden Anna Juras, Çek Cumhuriyeti’ndeki Charles Üniversitesi Biyoloji ve Çevre Bilimleri Bölümü’nden Edvard Ehler, Türkiye’deki Orta Doğu Teknik Üniversitesi’nin Biyolojik Bilimler Bölümü’nden Prof.Dr. Mehmet Somel ve Reyhan Yaka, İsveç’teki Stockholm Üniversitesi’nin Arkeolojik Araştırma Laboratuvarı, Arkeoloji ve Klasik Çalışmalar Bölümü’ nden Maja Krzewińska imzalarını taşıyor.

STONEHENGE Anıtını da Anadolulular Yaptı

Londra’ya 130 kilometre mesafedeki dünyanın turistik ve arkeolojik bakımdan en popüler anıtları arasında yer alan Stonehenge anıtının, binlerce yıl önce Anadolu topraklarından adaya giden göçmenlerce inşa edildiği DNA sonuçları ile ispat edildi. Nature Ecology & Evolution (Doğa Ekolojisi ve Evrim) dergisinde nisan ayında ‘Antik genomlar erken neolitik Britanya’da popülasyonun yerini gösteriyor’ (Ancient genomes indicate population replacement in early neolithic Britain) başlığı ile verildi.

BBC’nin haberine göre, araştırmacılar İngiltere’de neolitik dönem insan kalıntılarından elde edilen DNA’ları, o dönem Avrupa’da yaşayan insanlardan elde edilebilen DNA’larla karşılaştırdı. MÖ 6000’de Anadolu’da başlayan büyük göç dalgası sırasında bir grup, Tuna Nehri’ni izleyip Orta Avrupa’ya yönelirken, bir grup da Akdeniz boyunca ilerleyip bugün İspanya ve Portekiz’in bulunduğu İberya’ya ulaştı. Kaynak: (Sputnik)

Advertisement
Click to comment

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Arkeoloji

Fransa’da 12.000 Yıllık “Başsız” At Gravür’ünün Keşfi

Published

on

Arkeologlar şu anda Fransa ’nın güney batısında olan 12.000 yıllık bir at gravürünü ve Taş Devri sanatçıları tarafından kumtaşı içine kazınmış diğer dört hayvanı keşfettiler. Kumtaşı oymacılığı üzerindeki hayvanları çevreleyen geometrik süslemeler, onları yapan kişinin Azilian endüstrisinin bir parçası haline getiren, Avrupa’daki geç Paleolitik ve erken Mesolitik dönemlerde gelişen küçük bir taş aletinin kemikten veya boynuzdan yapılmış elle tutulabilen bir geleneğidir. (Paleolitik aynı zamanda Eski Taş Çağı olarak da bilinir, Mesolitik ise Orta Taş Çağıdır.) Kumtaşı levhası artık kırılmış durumda, bu yüzden taş bloğun yaklaşık yarısını kaplayan at başsız vaziyette. Ulusal Arkeoloji Araştırma Enstitüsü (Inrap) yaptığı açıklamada, atın dört ayağı ve üç toynağının çok gerçekçi olduğunu ifade etti.

Başsız atın yanında 2 veya biraz daha küçük hayvan oymaları vardır ve bunlar muhtemelen bir geyik türü ve başka bir ata aittir. Soyu tükenmiş bir sığır türü olan bir bizon’un ana hatları da görülebilir.Taş levhanın diğer tarafında bir atın arka kısmını betimleyen ince çizgiler bulunur. Arkeologlar Bordeaux ’nun kuzeyindeki Angoulême tren istasyonu ’nun yakınındaki kazılar sırasında 25 cm yüksekliğinde ve 18 cm genişliğinde büyükçe bir levha buldular.

Kazı yapılan bu yer, bir zamanlar Paleolitik halkın et hazırlamasına ve yemesine yardımcı olacak taş ekipmanları gibi eski araç gereçlerin keşiflerine göre, tarih öncesi Azilian avcıları tarafından kullanılıyordu. Daha önceki kazılarda ayrıca şömineler, pişirme amacıyla ısıtılmış olabilecek çakıl yığınları ve hayvan kemikleri de ortaya çıkarılmıştır. Ayrıca Inrap ’in dediğine göre arkeologlar bu bölgeden çakmak taşından kesilmiş ok başlarını ortaya çıkardılar. Yeni keşfedilen hayvan gravürleri, 15 Haziran ’da düzenlenen yerel bir sergide halka tanıtıldı.

Çeviri: Mete Arman NARLI

Kaynak: https://www.livescience.com/65692-stone-age-horse-engravings.html

Continue Reading

Arkeoloji

Sibirya’da 40 bin yıllık İnanılmaz Korunmuş Kurt Kafası Bulundu

Published

on

Sibirya ‘nın kuzeyinde Abyisky bölgesinde oranın yerlilerinden olan Pavel Efimov adlı bir şahıs tarafından donmuş kurt kafası bulundu. İklim koşulları nedeniyle çok iyi bir şekilde korunan kafa, incelenmek üzere Yakutistan Bilim Akademisi’ne teslim edildi. Yakutistan Bilim Akademisi, kafadan alınan dokuları Japonya ve İsveç ‘te bulunan laboratuvarlara göndererek fosilin 40 bin yıllık olduğunu onaylattı. Bilim insanları, bulunan donmuş 40 bin yıllık kurt kafasını inanılmaz bir buluş olarak değerlendirdi. Nedeni ise, daha önce bu kadar iyi bir şekilde korunmuş bir kurt kafası bulmadıklarını ekleyen araştırmacılar, kulakları, dişleri, beyni ve dili bozulmamış hayvan fosilini ‘benzersiz’ olarak niteledi.

Siberian Times ’ın haberine göre , 2018 ’de bulunan donmuş kurt kafası Tirekhtyakh Nehri kıyılarında bulunan kurdun başının 41 santim olduğu açıklandı. Hayvanın bugünkü kurtlardan yüzde 25 daha büyük olduğunu ifade edildi. Kafanın nasıl koptuğunu henüz bilmiyoruz, ancak bilim insanları, insanların yalnızca 32.500 yıl önce Rusya’nın bu kuzey kesiminde yaşamsal faaliyetler sürdürdüğünü düşünüyor.

Ancak kurdun erkek ya da dişi olabileceğiyle ilgili herhangi bir bilgi verilmedi. Rusya Bilimler Akademisi ‘nde üst düzey araştırmacı olan Valery Plotnikov, hayvanın başının mamutlarla aynı zamanlarda yaşayan ve soyu tükenmiş bir kurt türüne ait olduğunu söyledi.

Kurt kafasının CT taraması. Resimler: Albert Protopopov, Naoki Suzuki

Yakutistan Bilim Akademisi ‘nden Albert Protopopov ise iklim değişikliği nedeniyle hava sıcaklığı arttıkça bölgede benzer keşiflerin yapılabileceğini belirtti. Öte yandan kurdun DNA ‘sının ilerleyen zamanlarda inceleneceği bildirildi. Şaşırtıcı keşif, Yakutistan ve Japon bilim insanları tarafından düzenlenen görkemli “Woolly Mammoth” sergisinin açılışında Japonya’nın Tokyo kentinde duyuruldu. [40 bin yıllık tay, soyu tükenmiş türlerin hayata dönüşü için umut olacak]

Editör / Yazar: Ali Ekber ÖZGEN

Kaynak: https://siberiantimes.com/science/casestudy/news/still-snarling-after-40000-years-a-giant-pleistocene-wolf-discovered-in-yakutia/

Continue Reading

Arkeoloji

Antik Megalitlerin 50 Görüntüsü ve Mantığa Meydan Okuyan Mükemmel Şekilli Taşlar

Published

on

Binlerce yıl önce, dünyadaki antik kültürlerin, süper kütleli taş bloklarını kolay bir şekilde hareket ettirme kabiliyetine sahip oldukları apaçık ortada. Bunu yapmak için ‘modern araçlar’ bulunmamasına rağmen, kültürlerin 1.000 tona kadar kayaları hareket ettirme ve taş ocaklarından tapınaklarda, piramitlerde ve dinlenme yerlerine taşıma kabiliyetine sahip oldukları bilinen bir tarihi gerçektir. Ve hala bunun nasıl olduğunu çözememekle birlikte, gezegenimizde, atalarımızla ilgili her şeyi bilmediğimizin nihai kanıtı olan inanılmaz antik siteleri keşfederek aramaya devam ediyoruz. Bu makalede, dünyadaki farklı arkeolojik alanlardan binlerce yıl önce insanlık tarafından taşınan çok sayıda megalit olduğunu gösteren çok sayıda resim toplanmıştır. Bin tona kadar taş ocağı yaptıkları ve taşıdıkları gerçeğine ek olarak, eski insanlar çok yetenekli tasarımcı ve harika mühendislerdi.

Mısır ‘daki Khafre Vadisi Tapınağında bulunanlar gibi bazı taşlar, her taşın bir sonrakine mükemmel şekilde uyması için bir araya getirilen inanılmaz derecede kesimler ve taşlar içerir.
Belki de en şaşırtıcı şey, bunların hepsinin harç kullanılmadan gerçekleştirilmiş olmasıdır. Ve merak ediyorum ki, eğer Mısır ‘daki tapınakların resimlerini Bolivya veya Peru’daki anıtların resimleriyle karşılaştırırsak; Puma Punku, Sacsayhuaman ve hatta Ollantaytambo gibi, Güney Amerika’daki taşlar ile Afrika ‘dakiler arasında inanılmaz bir benzerlik olduğunu göreceğiz.
Neredeyse bu kültürler binlerce yıl önce aynı tekniği, aynı teknolojiyi ve aynı ilkeleri kullanıyormuş.

  • Kalan tek soru, bu teknikler neydi?
  • Kullandıkları teknoloji neydi?
  • Şimdi nerede ve neden, can sıkıcı arkeolojik çalışmalara rağmen hiçbir kanıt bulamadık?
  • Bu görüntüleri gördükten sonra kendinize sorun; eskiler tüm bunları sopa ve taş kullanarak mı başardılar?
  • Veya, binlerce yıl önce Dünya’da yaşayan eski medeniyetler hakkında her şeyi henüz çözemediğimiz ve bunun dışında bir yerde bulmacanın son parçasının bulunmaya devam edebileceği konusunda ufak bir olasılık var mıdır?

Sfenks’ten Büyük Piramit’e geçiş yolunun dibinde Khafre vadisi tapınağı. Büyük taşları ve mükemmel cilalı yüzeylerini inceleyin. Kredi: Shutterstock

Bu büyüleyici mühendislik becerileri, tapınağın inşa edilmesinden sonra binlerce yıl boyunca yerinde kalmasını sağlamıştır. Binlerce yıl önce bu tür bir hassasiyeti nasıl elde ettiler? Resim Kredisi: Keith Payne.

Khafre vadisi tapınağı heykel yuvaları. Resim Kredisi: Wikimedia Commons

Tapınağın içi, inşaatçılar tarafından “bükülmüş” gibi görünen taşlara sahiptir. Resim Kredisi: Keith Payne.

Vadi Tapınağının iki kompozit görüntüsü. Resim Kredisi: Shutterstock

Güneş Tapınağı’nın bir görüntüsü, MachuPicchu, Peru. Bu yapının inanılmaz detaylarına dikkat edin. Yine, kayaların arasına tek bir tabaka bile sığamaz.

Inca taş işçiliği, IncaRoca Sarayı, Cusco, Peru. Aşırı hassasiyetin bir başka örneği. Bazıları “kaynaşmış” gibi görünüyorlar.

Peru ‘daki Coricancha Tapınağı’nın Özellikleri. Resim Kredisi: Shutterstock

Coricancha tapınağından görüntülerin bir derlemesi.

Coricancha tapınağı taşlarının inanılmaz bir görüntüsü.

Coricancha, poligonal duvar Inca tuğla. Resim Kredisi: Shutterstock

Coricancha tapınağındaki taşlar bir yapboz gibi mükemmel uyum sağlar.

Eskiler böyle bir hassasiyeti nasıl elde ettiler? Resim Kredisi: Shutterstock

Pumapunku ‘daki bu taş, neredeyse lazer araçları kullanılarak yapılmış gibi görünen ayrıntılara sahiptir.

Puma Punku ‘daki Taşlar, eski bir mühendislik harikasıdır.

Puma Punku’daki taşların amacı hala bir gizem olarak devam ediyor.

Puma Punku’da bir başka mükemmel oyulmuş taş blok.

Puma Punku’daki taşların amacı hala bir gizem olarak devam ediyor.

Puma Punku’daki H Bloklarından biri.

Ollantaytambo’daki taşların birbirine yapıştırılmış olduğu görülmüştür. Birbirlerine mükemmel bir uyum içinde dizilmiş. Resim: Barry Everett

Antik Mükemmellik Resim: Barry Everett

Ollantaytambo’daki taşların birbirine yapıştırılmış olduğu görülmüştür. Resim kredisi: Barry Everett

Antik Mükemmellik Resim: Barry Everett

Yapboz taşları Taşlar arasında tek bir kağıt parçası bile giremiyor, Resim: Barry Everett

Eski İnsanlar modern teknolojiyi kullanmadan bu yapıları nasıl elde ettiler? Resim: Barry Everett

Taşların bazıları gizemli ‘çıkıntılara’ sahip. Resim: Eduardo Pi Peret fotoğrafçılık

Bunlar Ollantaytambo’daki en büyük taşlardan bazılarıdır. Resim: Barry Everett

Bu taşlar nasıl oyulmuştu? Resim: marlandc.com

Ollantaytambo’daki taşlar

Ollantaytambo’daki muazzam taş bloklarından oluşan bir çekim. Resim kredisi: Pinterest

Resim Kredisi: Woanderssein.com

Ollantaytambo’daki taşların çarpıcı bir görüntüsü. Resim: Barry Everett

Sacsayhuaman’daki taşlar.

Sacsayhuaman’da inanılmaz taşlar.

Sacsayhuaman: Eskilerin yapıları ne kadar iyi yerleştirdiklerinin kanıtı. Bu hassasiyet inanılmaz.

Sacsayhuamanın Duvarları

Sacsayhuamán’ın inşası, eski insanların bu megalitik taşları nasıl taş ocağı yapmayı, taşımayı ve yerleştirmeyi başardığını anlamayan araştırmacılar için derin bir gizem olmaya devam ediyor.

Bu makalede anlatmaya çalıştığımız şeyin mükemmel bir örneği. Richard Cassaro tarafından görüntü.

Richard Cassaro tarafından başka bir örnek.

Taşlar arasındaki benzerliğe dikkat edin. Resim Kredisi: Richard Cassaro.

Macchu Picchu’nun görüntüsünü döndürerek gerçekten hoş bir özellik elde ediyoruz. Cuzco’daki insanların “İnka’nın yüzü” dediği şey budur. Belki de her şey belirli bir sebepten dolayı inşa edilmiş, oyulmuş ve mevcut pozisyonuna yerleştirilmiştir.

Bu resimde, Kom el-Hetan olarak bilinen, Morto Tapınağı III. Tapınaktan kalan son yapılar olan Memnon’un Colossi’sinden birinin yan panelini görebilirsiniz. Görüntü 1900’lerde çekildi.

Ramesseum’un eski bir görüntüsü. Uzmanlar Ramesseum’un yaklaşık 1.000 ton ağırlığa sahip olduğunu hesapladılar.

Baalbek’teki 1200 tonluk taş bloğunun en iyi görüntülerinden biri.

Baalbek’teki taşlar devasa büyüklükte

Saqqara Serapeum’undaki masif lahitlerin görüntüsü.

Saqqara serasındaki lahitler.

Serapeum, Saqqara’da yeraltında, 100 ton ağırlığında, tertemiz kesilmiş, cam taş ve kutular kadar pürüzsüz

lahitler sadece masif değildir, aynı zamanda mükemmel şekilde cilalanmıştır.

Osirion Tapınağı. Resim Kredisi: Shutterstock

Editör / Yazar: Burcu AKIN

Kaynak: https://www.ancient-code.com/50-images-of-ancient-megaliths-and-perfectly-shaped-stones-that-defy-logic/

Continue Reading

Öne Çıkanlar